Hari's Corner

Regular readers might have noticed that I've started posting a few articles in my mother tongue - Tamil. It's surprising how the human mind can start afresh when you start thinking and writing in a different language from what you normally use. I'd been running dry of ideas and inspiration to update this blog in recent times, but by switching languages I've actually got back the urge to write something.

For the most part, the effort of switching languages in the mind is unconscious, but when you do notice it, you begin to realize the amazing sophistication and complexity of the brain.

Apart from everything else, I think creativity can be boosted if you think in more than one language. Ideas come out differently in different languages and I don't think that is actually a limitation - it actually allows you to explore the same topic from a totally new angle which a mono-linguist might not be able to appreciate. I feel blessed that I am in a position to do this. I also believe that by improving my vocabulary in both English and Tamil, I can only improve my creativity and expression. It has also sort of inspired me to learn a third language.

I don't think all languages are created equal though. Some languages are inherently superior in certain areas of human knowledge. This is a reflection of the particular community and culture that drives and sustains the language and its usage.

I still feel that two languages are not enough and I don't want to make a big deal of it. Learning a third language will definitely benefit me further. I've been thinking of this for some time, but until recently I've not had a really strong urge to take it forward. Maybe I should find a bit of free time to attend German classes.

ஒரு காலத்தில் பண்டிகைகள் என்றாலே கொண்டாட்டம், பூஜைகள், சிறப்பு வழிபாடுகள், புத்தாடைகள், இனிப்புகள், உறவினர்கள், நண்பர்கள், பல நாட்களுக்கு பள்ளிக்கூட, நிர்வாக விடுமுறைகள் - இவையெல்லாம் கலந்த ஒரு மாபெரும் குடும்ப நிகழ்ச்சிதான். இப்பொழுதெல்லாம் பண்டிகைகளையே நாம் மறந்துவிடுவோம் என்ற நிலைக்கு தாழ்ந்திருக்கிறோம். இந்த சூழ்நிலைக்கு என்ன காரணங்களைச் சுட்டிக்காட்டலாம்?

முதலாவதாக, நகர வாழ்க்கை; இரண்டாவதாக, கூட்டுக்குடும்ப அமைப்புகளின் அழிவு; மூன்றாவதாக, தொலைக்காட்சியின் பாதிப்பு; நான்காவதாக, கலாச்சாரத்தின் சீரழிவு. ஒன்றொன்றாக நான் இந்த காரணங்களை விளக்குகிறேன்.

நகர வாழ்க்கையின் வேகமும், விஞ்ஞான வளர்ச்சிகளும் நம் தேசத்தின் நாட்டுப்புற நடைமுறைகளை கொஞ்சம்-கொஞ்சமாக அழித்துவிட்டன. இப்பொழுதெல்லாம் ஒரு சராசரி குடும்பத்துக்கு முழுமையாக சமைத்து, ரசித்து சாப்பிடுவதற்கே நேரமில்லை. இந்த நிலையில் எப்படி பண்டிகைகளையெல்லாம் கொண்டாடமுடியும்? மேலும் காலப்போக்கில், விலைவாசி உயர்வு மிகவும் அதிகமாகி, நடுத்தர குடும்ப பொருளாதாரங்களை பாதித்துள்ளது. இந்த சூழ்நிலையில் எப்படி பண்டிகைகளுக்கு அதிகமாக செலவு செய்து ஒரு தனிப்பட்ட குடும்பத்தால் கொண்டாடமுடியம்? கொண்டாட வசதியும் விருப்பமும் இருந்தால்கூட, பள்ளிக்கூடங்களும், நிர்வாகங்களும் பண்டிகைகளுக்கு ஒரே நாள்தான் விடுமுறை அளிக்கின்றன. நகர வாழ்க்கையின் வேகத்தில் பண்டிகைகளைக் கொண்டாட நேரம் ஏது?

கூட்டுக்குடும்பங்களும் இந்த காலத்தில் மறைந்துவிட்டன. முன்பெல்லாம் உறவினர்களெல்லாம் ஒரே வீட்டில் சுமுகமாக வாழ்ந்து நல்லது கெட்டதிலெல்லாம் பங்கேற்று ஒற்றுமையாக வாழ்ந்தார்கள். இதனால் எப்பொழுதும் வீட்டில் மக்கள் நடமாட்டம் இருந்தது. கல-கலவென்று குழந்தகளும் விளையாடிக் கொண்டிருப்பார்கள். வீட்டு வேலைகளைச் செய்ய ஆட்களும் அதிகம். இந்த நிலையில் பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுவது இயல்பாக அமைந்தது. இந்த காலத்தில் ஒரு வீட்டில் ஒரே சிறுகுடும்பம் வசிப்பதாலும், கணவன்-மனைவி இருவரும் வேலைக்கு சென்று உழைப்பதாலும், குழந்தைகளும் நாள்முழுவதும் பள்ளிக்கூடங்களில் இருப்பதாலும், நண்பர்கள் கூடவே வெளியே செல்வதாலும், வீடுகள் பகல் நேரத்தில் பூட்டியுள்ள நிலையில்தான் உள்ளன. இந்நிலையில் எப்படி பண்டிகைகளைக் கொண்டாட முடியும்?

தொலைக்காட்சி எனும் "விஞ்ஞானக்" கருவி இருக்கும் ஒரு சில நல்ல பழக்க-வழக்கங்களையும் மாற்றி விட்டது. முன்பு தீபாவளித்திருநாளில் அதிகாலையில் விழித்து, சூரியன் உதிக்கும்முன் எண்ணெய் தேய்த்துக் குளித்துவிட்டு, புத்தாடை அணிந்து, பெரியோர்களை வணங்கி, இனிப்புகளை மற்ற உறவினர்களோடும் நண்பர்களோடும் பகிர்ந்து கொண்டு பட்டாசுகளை குடும்பத்தோடு வெடித்து மகிழ்ந்தோம். இக்காலத்தில் "சன் டீவி"யில் எந்த புதிய படத்தைக் காண்பிக்கிறார்கள் என்ற எண்ணத்தில்தான் தீபாவளியைத் தொடங்குகிறோம்.

அடிப்படையாக, இச்சூழ்நிலைக்கு கலாச்சார சீரழிவுதான் மிக முக்கிய காரணமாகும் என்பது என் கருத்து. இதை நான் குற்றமாகவோ, குறையாகவோ சுட்டிக்காட்டவில்லை. கலாச்சார சீரழிவை ஆராய்வது இந்த கட்டுரையின் நோக்கமில்லை. காலப்போக்கில் வாழ்க்கை முறைகள் மாறுவது இயற்கைதான். பெரும்பாலும் நவீன காலத்தில் பணமும், தொழில்துறை வளர்ச்சியும், பொருளாதார வளமும் முன்னணியில் வைத்துத்தானே வாழ்க்கையின் ஓட்டம்? இந்த ஓட்டப்பந்தயத்தில் வாழ்க்கையின் சிறிய சிறிய இன்பங்களை அனுபவிக்க நேரமேது?

முடிந்த அளவுக்காவது பண்டிகைகளை மரபுவழியாக கொண்டாடுவதை விடாமல் கடைபிடிப்போமே!

பொதுவாக காலையில் விழிக்கும்முன் கனவுகள் தோன்றுவது பெரும்பாலான மனிதர்களுக்கு இயல்புதான். கனவின் நடுவில் உடனே விழித்தால் மட்டுமே ஞாபகத்தில் வைப்பது சுலபம் - இல்லையென்றால் மற்ற எண்ணங்களால் கலைந்துவிடும். என் கருத்து என்னவென்றால் கனவுகள் நம் உள்மனதில் அழ்ந்து பதிவான நினைவுகள், அனுபவங்கள், ஆசாபாசங்கள், இவையெல்லாம் எண்ணங்களாகக் குழம்பி உறக்கத்திலேயே வண்ணங்களாகவும் வடிவங்களாகவும் தோன்றுவதுதான். எனக்கு அதிகாலையில் தோன்றும் கனவுகள் மிகவும் வினோதமான வடிவங்களில் அமைகின்றன. காரணங்களை ஆராய எனக்கு சுவாரசியமில்லை. ஆனால் கனவுகளை ஆராய்ச்சி செய்யும் சிலர் இதற்காகவே நினைவுக் குறிப்பேடுகளைப் பராமரித்து வருகின்றனர். கனவுக் குறிப்பேடுகளை பராமரிப்பதால் தினம்தோரும் நாம் காணும் கனவுகளை ஞாபகத்தில் வைத்து வந்து, அதில் தோன்றும் குறிப்புகளை ஆராயலாம்.

ஆயிரத்தல் ஒருவருக்கு கனவுகளை முழு சுயநினைவோடு விருப்பம்போல திசைத்திருப்ப முடியும். இத்திறனை ஒரு சில நுணுக்கங்களை தினம் தூங்கும்முன் பயின்று வந்தால் எல்லோரும் அடையலாம். மனதின் முழு சக்திகளை நம் மனதைப் பயன்படுத்தியே நம்மால் உணர இயலவில்லை. அனால் விஞ்ஞானிகள் கனவுகள் மூலமாக மனதைச்சார்ந்த அந்தரங்கங்களை கண்டுபிடிக்கலாம் என்ற நம்பிக்கையில் ஆராய்ச்சிகளை தீவிரமாகக் கடைப்பிடிக்கின்றனர்.

Since I've uploaded some photos of mine on to Flickr, I thought I might as well share a few of my favourites right here. Please feel free to comment on them (either here or at Flickr) if you like any of them.

The above came out pretty crisp (it was a moving train I took it from) and I'm very happy with the result!

A breath-taking view of Mount Titlis (again taken from a moving train). I am glad I took these snaps when I did, because they are rare opportunities!

A view of Geneva lake in the night. I kept the camera on a nearby ledge to get a crisp night-mode shot in the absence of a tripod.

I'm sure many of my blog regulars will recognize this sunset photo. I used a part of this image in a header of an earlier blog theme.

Tree in the sunset. This was again a rare opportunity and I took it (while on a road trip near my native place). I took two of these with different camera modes, but this one is the more natural lighting.

A photo of a hillock in the distance. Taken from a moving car during a road trip to my native place.

A photo taken during a Singapore visit. This one was during the obligatory boat ride on the Singapore river.

Photo taken during our visit to Singapore Zoo. The little bit of greenery on the island provided a splash of colour to the picture which I found very attractive.

So do please take a look at my Flickr photostream and let me know which ones you like.

I've now added a photos page to this website. It pulls out the RSS feed of my public Flickr photostream and displays it neatly in a table.

Hopefully this is a good solution. Flickr is quite convenient as a desktop tool as well, so this way of embedding photos on my page saves me my website bandwidth as well